Boy leaning at backrest, looking at cameraÇocuklarda obsesif kompulsif bozukluk( takıntı )

Okurlarımdan gelen sorular üzerine bu hafta çocuklarda takıntı ( obsesyon ) adlı konuyu ele almak istiyorum. Bilimsel adı ileobsesif kompulsif bozukluk olarak   (OKB)adlandırılan bu rahatsızlık beyinde sürekli olarak tekrarlanan düşünce baskısı olarak ortaya çıkar. Kişi akla gelen düşünceleri uygulamak zorunda hiseder ve günlük hayatını olumsuz yönde etkilemeye başlar. Çocuklarda obsesyonun belirginleşme yaş ortalaması 5-7 dir. 3-6 yaşarası okul öncesi çocukları gelişim özellikleri sebebi ile sıkça bir takım rutinleri tekrarlamaları normaldir. Örn. Hep aynı oyuncak ile oynamak, aynı kıyafetleri giyme isteği veya aynı masalı defalarca dinlemek gibi. Ancak 5 yaşından sonra gösterilen bu tür tekrarlamalar takıntı haline gelebilirler ve ebeveyn tarafından dikkatle gözlemlenmelidir. Ergen çocuklarda ise takıntılarını bilinçli bir şekilde gizleyebilmeleri dolayısı ile ayrı bir tehlike oluşmaktadır. Bu durumda ebeveyn ve çocuk arasında iletişim kopukluğu olmaması önemlidir.

Çocuklarda  OKB yi hangi faktörler tetikler?Sebeplerinelerdir?
Yapılan araştırmalar nörobiyolojik ve genetik faktörlerin önemini ortaya koymuştur. Aile hikayesinde takıntılı bireyler var ise kalıtımsal birgeçiş ihtimali yüksekdir. Bunların yanısıra psikolojik faktörler de etkilidir. Baskıcı, endişeli ve aşırı kontrolcü ebeveyn tutumları, çocuğun yaşadığı travma, kaza, afet ve çeşitli felaketlerde tetikleyebilir.
Ebeveynlerin tuvalet eğitimi esnasındasındaki aşırı titiz ve baskıcı tutumları 2-3 yaş döneminde bozukluğun oluşumunda etkileyici olabilir. Ayrıca evde sürekli temizlikle meşgul olan çocuğun ortamı kirletmesine izin vermeyen anneler:kirlenmenin ne kadar kötü birşey olduğunun mesajını verip takıntıyı pekiştirirler.

En sık rastlanan takıntılar:

  • Tekrar tekrar el yıkama( pisliklerden yeterince arınamama obsesyonu)
  • Aşırı titizlik
  • Düzen takıntısı
  • Kontrol etme
  • Sayma
  • Simetri

 

Ebeveynolarakyapılmasıveyapılmamasıgerekenler
Tecrübelerim takıntılı çocukların ebeveynlerinin genelde çocuğun davranışlarının dikkat çekme amaçlı yaptığını düşünürler. Bundan dolayı çocuklarını kimi zaman cezalandırırlar yada çocuğun davranışlarını tamamen görmezden gelmeye çalışırlar. Herşeyden öncebu rahatsızlığın nörobiyolojik kaynaklı olduğunu ve beyinden gelen bir sorun olduğunu kabullenirler ise olumsuz davranışlarının çocuğa bir katkısı olmadığını anlayacaklardır. Elbette çocuğa hasta muamelesi yapıp ‘takma, boşver geçer’ demek de kesinlikle doğru bir tutum değildir. Tedavinin yanı sıra çocuğun takıntılarının varlığını kabul edip onları stresden ve düşünceden uzak tutacak faaliyetleri günlük hayatlarına entegre etmeleri önemlidir. Çocuk beyinden gelen rahatsız edici ve baskıcı düşüncelerin vermiş olduğu sıkıntılardan bir nebze olsun arınarak ebeveyni ile kaliteli zaman geçirmeli. Cezacı ve baskıcı tutum onu bu dönemde daha çok olumsuz yönde etkileyip tedavinin daha geç sonuç vermesine sebep olabilir.

 

OKB nasıl tedavi edilir?
Takıntılar çocuğun günlük hayatını olumsuz yönde etkilemeye başladıysa ve çocukda aşırı stres yaratıyor ise ilaç tedavisi artı davranışçı kognitif terapi, oyun terapisi gibi yöntemlerin kombinasyonu etkili sonuç vermektedirler. İlaç tedavisine genelde ebeveynler başlangıçda temkinli yaklaşsalarda, okbnin beyinde oluşan sorun kaynaklı olduğu gözönünde bulundurulmalı. Bu durumda ilaç tedavisi etkili olacaktır. Bilişsel terapi ilebeyine yerleşmiş takıntılı düşüncelerin giderilmesi sözkonusudur. Ailenin gerekli görüldüğünde tedaviye katılması ve çocuklarını desteklemeleri elbetteki önemlidir. Çocuğunuzda takıntı olduğunu düşünüyorsanız en kısa sürede bir çocuk psikiyatrına danışmanızda fayda var.

UZM. PEDAGOG

SİNEM ALICI

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etiketler :

Kullanıcı Yorumları


Konu hakkındaki görüşleriniz nelerdir?





Benzer Haberler


17 Mayıs 2018, Yorum Yapılmamış
02 Mart 2018, Yorum Yapılmamış
02 Mart 2018, Yorum Yapılmamış
25 Ocak 2018, Yorum Yapılmamış
31 Ekim 2017, Yorum Yapılmamış
14 Haziran 2017, Yorum Yapılmamış